Waarom doe ik
wat ik doe

Waarom?

Een vraag die je niet graag krijgt.
Een vraag die je niet snel stelt.
Maar wel een vraag die antwoorden geeft.

Dus… heb ik mezelf de “waarom” vraag gesteld.

Waarom doe ik wat ik doe?

Het was 25 december 1989. Tweede kerstdag. Op deze dinsdag kreeg ik mijn allereerste échte kus. Voor mij een bijzonder moment. Niet alleen door de kus, maar ook door het onvergetelijke gevoel.

Zo’n gevoel wat je misschien wel herkent. Het “eerste keer” gevoel.

Na de eerste kus volgden nog meer eerste keren. Een eerste keer vakantie, eerste keer huis kopen, eerste keer trouwen en ga zo maar door. Heel veel eerste keren en ook iedere keer weer, dat “eerste keer” gevoel.

Ik werd ouder en de eerste keren werden minder. Natuurlijk voelde ik me super als ik mijn trouwdag vierde. Genoot ik van het verbouwen van mijn huis en was ik happy tijdens de verre vakanties, maar dat “eerste keer” gevoel… tja dat was er niet. En begrijp me niet verkeerd, alles wat ik deed vond ik fantastisch, maar toch…

Het was het allemaal net niet.

Steeds vaker begon ik me af te vragen Is dit het nu?’  De eerste keren werd een enkele keer en mijn woest golvende leven veranderde in een langzaam voortkabbelend beekje. Ik legde me er bij neer en liet me rustig meevoeren door het leven. Dit alles veranderde door de dood van André Hazes. 

De dood van André deed mij beseffen dat alles een keer stopt, ook mijn leven. Een leven geleid door verwachtingen. Niet enkel die van mij, maar vooral verwachtingen van anderen. Dit was niet het leven waar ik van droomde en de dood van André opende mijn ogen. Ik besloot mijn droom te verwezenlijken.

Ik ging trainen voor een marathon. 

Al snel liep ik mijn eerste 5 kilometer, mijn eerste 10 km en uiteindelijk mijn eerste marathon. Ik voelde weer dat ik leefde.

Nu, terugkijkend, is dat best raar want ieder moment van de dag leef je en toch zocht ik naar dat gevoel van leven. Het is er altijd, maar ik kon het niet vinden. Waarom niet? Altijd was ik te druk. Druk met… tja, met wat eigenlijk? Leven kun je het niet noemen. Overleven was het ook niet.

Wat was het dan wel?

Ik was, net zoals velen, op zoek naar geluk. Geluk wat we denken te vinden in verre vakanties, nieuwe auto’s, marathons lopen en nog heel veel meer. Hele mooie doelen en als we ze bereiken, geeft het ook dat gevoel van leven, maar daarna? Na verloop van tijd ebt het “eerste keer” gevoel weg en voor we het weten, kabbelt ons leven weer rustig verder.

Na mijn marathon verdween ook het gelukzalige gevoel. Er volgde nog een tweede marathon, een derde maar dat “eerste keer” gevoel… Het was het allemaal net niet en voor ik het wist leefde ik weer naar de verwachting van anderen. Maar toch bleef ik zoeken, net zo lang totdat ik omviel.

Ik kreeg een burnout.

Tijdens mijn herstel kwam ik in aanraking met Mindfulness. Daar, op mijn matje, ervaarde ik weer het “eerste keer” gevoel. Natuurlijk de allereerste keer, maar ook alle keren daarna.

Iedere keer, was daar het gevoel van leven. Het gevoel dat je compleet bent en het gevoel van woeste golven. En weet je wat het mooie was… ik deed helemaal niets. Ik zat op een mat, bekeek alles alsof ik het nog nooit had gezien en het klopte. Iedere keer weer.

Door te kijken alsof ik het nog nooit had gezien, te luisteren alsof ik het nog nooit had gehoord, begon ik te voelen alsof ik het nog nooit had gedaan.

Het roer ging om.

Na mijn burnout liet ik me omscholen tot mindfulnesstrainer en coach. Hier, tijdens de opleidingen, leerde ik wat het “eerste keer” gevoel was, waar ik het kon vinden en ook hoe.

Dat gevoel – voelen dat je leeft – deel ik vandaag de dag zo veel mogelijk. Dat doe ik door te vertellen en schrijven over mijn ervaringen, door trainingen te geven en als burnout coach.

Ik laat zien dat jij regie over jouw leven kunt nemen. Ik laat voelen dat emoties enkel gedachten zijn. En ik vertel over verwachtingen die jezelf creëert.

Dit alles doe ik vol overtuiging, onderbouwd met theorie en recht voor zijn raap. Wat zoiets betekent als: geen moeilijke woorden, zweverige termen of eindeloos gezwets. Een training of coaching bij mij is inspirerend, vol levenslust en puur waardoor jij, na afloop, weet, waar en hoe je het “eerste keer” gevoel kunt vinden.

Je gaat zien wie je écht bent zodat, ook jij voelt dat je leeft. 

Jij ziet. Jij voelt. Gewoon: jij bent. 

Wil je meer lezen over mij, over mijn transformatie van bouwvakker naar coach of wat een burnout met je leven kan doen? Vul dan hieronder je gegevens in en ontvang het GRATIS e-book “Voelen dat je leeft”

Ontvang het e-book

Voelen dat je leeft

Copyright 2019  |  All rights reserved  |  Privacy verklaring